Inleiding

 

110 Jaar Duitse Herdershond-Geschiedenis!

 

Van de grondlegger Max von Stephanitz tot Reinhardt Meyer.

 

Hoe kan men dat überhaupt nog in beeld brengen?

 

Niet alleen de specialisten van het Herdershondgebeuren, ook de beginnelingen zouden wel eens verheugd kunnen zijn over de technische mogelijkheden van het huidige tijdperk.

 

Een korte blik op één enkele (grote) tabel, en plotseling wordt alles over de hond van wie men net de stamboom in de hand houdt duidelijk. Of men ziet opeens het verband tussen verschillende zaken die niet zo meteen duidelijk waren.

 

Laat u verrassen.

 

Wij wensen u veel plezier bij deze reis in de geschiedenis!

110 Jaar Herdershond-geschiedenis in één oogopslag, met een reusachtige hoeveelheid aanvullende gegevens

           De toenmalige President van de SV, Dr. Rummel, was zich (bij het begin van de jaren 70) ervan bewust, dat de Heupdysplasie absoluut moest worden uitgeroeid, maar zijn lot werd al spoedig bezegeld en de gebroeders uit Viernheim: Hermann (SV-President en groothandelaar „von Arminius“) en Walter Martin (groothandelaar „von der Wienerau“) introduceerden, in plaats van strengste selectiemaatregelen (zoals ze toen in de voormalige DDR reeds werden toegepast), de „groothandel“ in de vereniging. Het waren Gouden Tijden voor enkele weinige „Ausleser“ (lees: uitgelezene fokkers resp. „Vorzüglich Auslese“-honden). Het zal u niet verrassen, dat de leugen van „een brede bloedbasis“ snel kan worden ontkracht. Daarvoor heeft men alleen maar één enkel spreadsheet nodig. Daarin worden alle grote namen opgevoerd. En alhoewel er zeer vele individuen in de tabel staan, kan men de weinige èchte stamvaders op z‘n vingers tellen.

 

           Maar kijkt u zelf! Dat er bij een totaal van 1.000 tot 2.000 nakomelingen van één enkele „Ausleser“ toch opnieuw minstens één goede hond zou moeten bijzitten is toch evident. Maar „breder“ wordt de bloedbasis daardoor geenszins!

 

           Maakt u zich maar helemaal geen zorgen wanneer het er aanvankelijk een beetje verwarrend uitziet, het is allemaal heel erg eenvoudig. We beginnen helemaal onderaan, met de alom bekende stamvader Horand von Grafrath en zijn nestbroer Lux Sparwasser, daarbij nog Russ, die onder zijn nakomelingen de Zuchtsieger van 1904, Aribert von Grafrath, telt, en wiens opname in de tabel noodzakelijk was om ook werkelijk ALLE Zuchtsieger (Schoonheidskampioenen) in de tabel te krijgen. Dan werken we ons doorheen de geschiedenis omhoog, van vader op zoon, tot op heden.

 

           Het wordt al snel duidelijk welke twijgen van de boom afsterven, en waar de groei toeneemt. Alhoewel sommige reuen een reusachtige hoeveelheid aan nakomelingen hebben, zijn het altijd opnieuw slechts een paar individuen die het voortbestaan van een lijn verzekeren. Uiteindelijk zal u een algemeen overzicht hebben, en dat zal u toelaten om bepaalde concentraties te localiseren, reuen bijvoorbeeld die de Hochzucht (het fokken op Schoonheid) bepalen en die de nieuwe Sieger (Schoonheidskampioen) leveren, andere die we aan de Leistungssport (werkhonden) moeten toewijzen maar die desondanks soms verbazend vele kampioenen leveren.

© Jan Demeyere, Vichte, Belgium 2009

De volledige inhoud van deze website wordt beschermd door het auteursrecht. Zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming is het strikt verboden de inhoud te kopiëren.

De inhoud mag overigens niet worden gekopieerd, gereproduceerd of op enige andere wijze worden herverdeeld. Behoudens andersluidende bovenstaande bepaling is het verboden informatie, tekst, beeldmateriaal of documenten op deze website of eender welk deel daarvan in elektronische of gedrukte vorm te kopiëren, laten zien, downloaden, verdelen, wijzigen, reproduceren, opnieuw publiceren of doorzenden, alsook om afgeleid werk te creëren op basis van de afbeeldingen, tekst of documenten op de website. Elke kopie van dit document of een deel daarvan moet dit bericht inzake copyright en alle andere kennisgevingen inzake eigendom vermelden.

             De Duitse Herdershond is inderdaad reeds 110 jaar oud. Met verschillende soorten van herdershonden uit verschillende regio‘s van Duitsland en door middel van massieve inteelt, hebben Rittmeister Max von Stephanitz en zijn trawanten een edel ras geschapen, dat zij al snel vervolmaakten. Een paar decennia ging alles goed, maar twee wereldoorlogen en een interne scheiding van het land hebben het ras op de rand van de afgrond gebracht. In de naoorlogse jaren werd er aanvankelijk weliswaar veel opnieuw hersteld, maar door het voortdurend terugfokken op altijd weer dezelfde „Hochzucht“-lijnen, verziekte het ras aanzienlijk.

De Inleiding en de informatie op de volgende bladzijde (Button: Nederlands) zijn slechts een samenvatting van de omvangrijkere website, als kleine geste voor de Nederlandstalige vrienden van de Duitse Herdershond.

Bij meer dan gewone belangstelling is het mogelijk dat er verdere inhoud zal worden vertaald.

 

Voor het lezen en begrijpen van de “GSD Hall of Fame” heeft men geen talenkennis nodig.